Obecna Parafia została erygowana w 1971 roku, ale wierni w tym miejscu gromadzą się od ponad 500 lat na modlitwę i słuchanie Słowa Bożego. Ta świątynia wciąż jest głównym miejscem głoszenia Ewangelii i udzielania sakramentów. Każdego dnia jest tu sprawowana Msza św., udzielane są chrzty, błogosławione są małżeństwa, codziennie jest sprawowany sakrament pokuty. Ewangelizacja wychodzi też i poza mury tej świątyni. W miejscowej Szkole Podstawowej im. Jana Pawła II i Gimnazjum im. Marszałka Józefa Piłsudskiego odbywa się katechizacja, w której obok ks. proboszcza wielki udział ma p. katechetka Krystyna Szymczuk. Proboszczem Parafii jest od 2003 r. ks. Tomasz Franieczek CRL. Czynny udział w duszpasterstwie wciąż bierze ks. Józef Kącki CRL, który jako jeden z pierwszych przybył na te ziemie po II wojnie światowej i zapoczątkowywał tu duszpasterstwo.

Księża mają tu dla kogo pracować. Parafia liczy niemal 2000 ludzi, z czego ok. 40% to mieszkańcy Stradun. Jak każda społeczność, tak i nasza wspólnota parafialna mamy swoje mocne i słabsze strony, mamy swoje problemy, ale i radości.

Poważnym problemem jest uczestnictwo w niedzielnej Mszy św. frekwencja waha się od 25 do 35% rzadko kiedy jest większa. Trudno wiarę mierzyć w liczbach czy procentach, jednak te dane niepokoją i są naszą bolączką. Przyczyną są trudności z dotarciem do kościoła w niedzielę zwłaszcza z dalszych zakątków parafii (niektórzy mają nawet 7, 8 km.), przy tym słaby stan zdrowia, czy starszy wiek. Jednak wciąż pozostaje część wiernych – wiernych, bo ochrzczonych, bierzmowanych, którzy nie mają takich trudności, a drogę do tej świątyni odnajdują tylko w wielkie święta.

Nie brakuje jednak osób, którzy niemal codziennie uczestniczą we Mszy św., wstępują do kościoła na choć krótką adorację N.S. Mamy 20 ministrantów, którzy służą do Mszy św. nie tylko w niedzielę, powstało ministranckie koło różańcowe, powstała schola, która nie daje może występów artystycznych, ale prowadzi śpiew tak, że inni uczestnicy liturgii chętnie się w niego włączają. Pomagają temu i nasze parafialne śpiewniki, które są „mocno” używane.

Innym problemem, który dotyka nie tylko nas ale i całą Polskę jest alkohol. Prawie w każdej wiosce jest punkt sprzedaży alkoholu, a w samych Stradunach ponadto 2 czynne bary, prawie nigdy puste. Wiele przez to nieszczęść w rodzinach, alkoholizm, bieda. Z drugiej strony jest część ludzi, którzy podejmują walkę z tą słabością: cudzą i własną. W parafialnej księdze trzeźwości jest wiele wpisów i postanowień abstynencji czasem na 2, 3 miesiące tylko, ale czasem i na całe życie. I niemal wszyscy z Bożą łaską dotrzymują przyrzeczeń.

Przeglądając  księgi parafialne można zwrócić uwagę na fakt stosunkowo dużej ilości zgonów nagłych, tragicznych niekiedy samobójczych. Wielu z tych, co umarło nie zostało zaopatrzonych. Ufamy miłosierdziu Bożemu, jednak jako żyjący mamy obowiązek być przy umierających ze Słowem Bożym i sakramentami, mamy tu więc zaniedbania. Z drugiej jednak strony są ludzie chorzy, którzy często proszą księdza, by im przyniósł Boże przebaczenie w sakramencie Pokuty, Chrystusa w Eucharystii i umocnienie w chorobie przez sakrament namaszczenia. Niemal wszystkie dzieci odprawiły bądź odprawiają Pierwsze Piątki miesiąca.

Innym problemem są trudności ekonomiczne, socjalne. Bezrobocie, bieda, bezradność. Wiele osób wyjechało i wyjeżdża do pracy za granicę, wielu pracuje w niedzielę z konieczności, przez co rodzina nie funkcjonuje tak jak należy. Dzieci cierpią z powodu braku ojca czy matki, a czasem obu. Z drugiej jednak strony są tu w parafii ludzie, którzy znajdują czas dla bliźniego, dla sąsiada, dla dziecka, idą z pomocą nie tylko materialną. Tego dobra nie brakuje, choć wciąż go za mało, bo kochać można zawsze więcej.

Zaskakuje mile w tej parafii umiejętność zorganizowania się, oddanie i troska o kościół. I w takich drobnych sprawach jak sprzątanie świątyni czy porządkowanie terenu kościelnego, jak i w poważniejszych sprawach. To dzięki ofiarności parafian udało się przeprowadzić wiele prac i inwestycji. Niedawno wyremontowano dach na kościele, zainstalowano automatycznie sterowany napęd dzwonów, wymieniono nagłośnienie, odnowiono przedsionek i wejście do kościoła, wyremontowano zakrystię, wymieniono instalację elektryczną i przyłącze energetyczne kościoła, przeprowadzono kapitalny remont kancelarii i sprawiono tam nowe meble, częściowo wyremontowano salę katechetyczną. Tak więc troszczymy się o tę świątynię, by przekazać ją następnym pokoleniom, tak, jak troszczymy się o przekaz autentycznej i żywej wiary, którą przejęliśmy od naszych przodków.